Het was herfstvakantie. Gewoon thuis, geen wilde plannen. Weinig foto’s van alles, want zonder telefoon is ook rijkdom. We speelden veel buiten, beetje graven en klimmen. We lazen een berg boeken in de bieb. Brandweer was een terugkerend thema. Oma paste op en ik ging met mijn lief naar de sauna (wat gewéldig fijn was 😍). We bakten pompoentaart, blauwebessenmuffins en chocoladecake. Mijn lief bakte wederom fantastisch brood. We aten appels en verzamelden kastanjes. We hingen rond in een belachelijk mooi herfstbos. We tekenden, pikten pakketjes op, keken tv en maakten muziek. Ik was maar een paar uurtjes aan het werk, liet alles even los. Het was een hele gewone week, en toch zo fijn om weer even elke dag gewoon samen te zijn. Niks bijzonders nodig om het bijzonder goed te hebben samen ​🧡

"Hey Gabriëlla, eerst noemde je jezelf zelfliefde coach en nu lichaamsgericht coach, wat is er veranderd?”

Een vraag die ik weleens krijg sinds ik meer lichaamsgericht ben gaan werken.

Hier (een deel van) mijn antwoord ↓

Van jongs af aan bewoog ik me op een rijk ontwikkelingspad. Mijn eerste brandende vraag was lang: Er moet toch méér in het leven zijn dan dit?

Ik was op zoek naar liefde. Een diepere liefde dan die ik kende - voorbij romantische liefde. Een liefde waarvan ik wíst dat die bestond, maar niet wist waar ik haar moest vinden.

En dus ging ik op zoek. En jawel, ik vond haar, niet in iemand anders of in een boek of methode, maar in mezelf.

Heel eenvoudig, via mijn adem, via de natuur. Zelfliefde, noemde ik het toen.

Die liefde bracht veel rust, zin en heling. Aan mij, en aan cliënten die hun eigen bron van liefde ontdekten.

Net toen ik dacht dat ik daar goed mee op weg was, en er niet zoveel meer te helen was (haha), werd ik als het ware stilgezet.

Een relatie eindigde, ik kreeg long-covid, raakte zwanger, werd moeder.

Ik begon ineens te twijfelen aan alles wat ik daarvoor zo geloofde.

Wat er gebeurde, was dat ik in verbinding met mijn lichaam werd getrokken. En daar, in mijn lijf, lagen nog zoveel onverwerkte lagen.

Ik ontdekte dat liefde niet alleen iets is om te voelen of begrijpen of in weg te zweven, maar iets dat ín je lichaam wil landen -
in je zenuwstelsel,
je dagelijkse realiteit,
de méns die je bent.

In contact met mijn lijf kon ik niets meer omzeilen. Het lijf is eerlijk. En wijs.

Mijn intuïtie werd helderder, schoner.

Leren luisteren naar en samenwerken met mijn lijf bracht me nog dieper in diezelfde liefde - niet alleen de etherische versie, maar een liefde die met mij in de modder komt staan, en me ook bijstaat in al die menselijke uitdagingen die het leven kent.

Belichaamde liefde.

Mijn werk (en hele vakgebied!) bewoog mee afgelopen jaren: ook cliënten willen liefde vinden én belichamen. Want pas dan wordt liefde écht voelbaar, in het leven dat je leeft. En heeft het effect op al die dagelijkse dingen waar je mee worstelt of naar verlangt.

Inmiddels ben ik ook officieel getraind in lichaamsgericht werk. Een opleiding die naadloos aansloot bij hoe ik al werkte, en me heeft geholpen het lichaam en zenuwstelsel nog beter te begrijpen, en mijn skills te verdiepen. 

Daarom noem ik mezelf nu lichaamsgericht coach: liefde is nog steeds de basis van mijn werk, maar het lichaam is de bedding waarin ze tot leven komt.

​🌿


PS Misschien is dit ook jouw uitnodiging om niet harder te zoeken, maar dieper te landen. Ik loop graag een stuk met je mee. Klik hier voor meer info over de lichaamsgerichte begeleiding die ik bied. 

Na de bevalling van mijn zoontje bleef ik met een fysieke klacht rondlopen die maar niet overging. Ik ging naar verschillende professionals, maar niets leek echt te helpen.
Alles richtte zich op het fixen van de klacht, niet op wat eronder lag.

Ik voelde dat mijn lijf spanning vasthield sinds de bevalling - er was iets dat gehoord wilde worden. Niet iets dat met praten, ontspanningsoefeningen of meditaties opgelost kon worden.

Mijn lijf vroeg om meer ruimte. Maar met een pasgeborene, na een pittige zwangerschap, kwam ik daar pas later echt aan toe.

Toen ik weer ruimte had voor líchaamsgerichte ondersteuning, bleek mijn lijf veel te vertellen te hebben.
Niet alleen over de bevalling, maar ook over oudere lagen die daardoor - en door het moeder worden - geraakt waren.

Tot er een sessie kwam waarin die specifieke klacht zich aandiende. Het was een sessie waarin we heel weinig praatten, en vooral luisterden. Het verhaal van mijn lichaam kwam tevoorschijn - in sensaties, beweging en beeld. Niet letterlijk, maar als de gevoelsherinnering van wat zíj had meegemaakt.

Door haar daarin te horen, en haar te geven wat toen gemist was, kon mijn lijf eindelijk ontladen. Binnen een week merkte ik dat de klacht verdwenen was 🥺

Ik deel dit omdat veel vrouwen met klachten blijven rondlopen na een bevalling. Er is vaak zo weinig tijd, en het regulier circuit biedt waardevolle hulp, maar niet altijd voor die diepere lagen van spanning die tijdens een bevalling opgeslagen kunnen raken.

Je lichaam draagt gelukkig óók de wijsheid in zich om spanning weer te ontladen - als je gaat luisteren, en het de ruimte geeft die het nodig heeft 💛

Lichaamsgericht werk kan daar zó’n verschil in maken. Zeker als je merkt dat je met de standaard reguliere hulp niet echt verder komt.

Wil je eens verkennen of lichaamsgerichte coaching jou hierin kan ondersteunen? Je bent welkom voor een gratis en vrijblijvend kennismakingsgesprek. Stuur me gerust een berichtje, dan kijken we samen of het past 🌿
​

​

De herfst kwam en ik was jarig, wat ik vierde door uit eten te gaan met lieve mensen die me hard aan het lachen maakten, en die ik hiervoor allemaal overdressed liet opdoffen #sorrynotsorry Er waren zoete cadeautjes, slingers en wild enthousiasme van de peuter. En overdag spelen in het bos, met oma erbij. 

Nu 44 😍 en bijna 4 jaar (+ 9 maanden) mama. Het waren intense jaren, waar mijn creatieve energie vooral naar het mama’en ging. En ik mezelf voelde veranderen als nooit tevoren #maidentomother 😅 Jaren waar ik heel dankbaar voor ben, voor de verandering zelf, en ook voor de mogelijkheid om al die tijd met mijn kindje te besteden nu hij nog zo klein is. Dat had ik echt niet anders gewild 💙

En nu, voel ik iets verschuiven. Kleuterschool komt eraan, en de peuter begint vrijer in de buitenwereld te bewegen en het daar ook zonder mij naar zijn zin te hebben. Er komt langzaam meer ruimte, voor niet mama’ende kanten van mezelf, en voor mijn werk. 
Begin volgend jaar rond ik de verdiepende opleiding tot lichaamsgericht coach af, en dat sluit naadloos aan bij de ontwikkeling die mijn werk heeft gemaakt in de afgelopen jaren. Waarin er minder werktijd was, maar ondertussen mijn werk zich op allerlei lagen wist te verdiepen. 

Het voelt een beetje als voorbereiding nu, op komend jaar, komende jaren. Alsof er flink is gewerkt aan een stevigere basis, en van daaruit weer meer ook opgebouwd kan worden. Ik heb er zin in. 

Ik ben - tussen het sessies geven door - flyers aan het maken, een podcast aan het opnemen, een nieuw zenuwstelsel-lievend coachingsprogramma aan het ontwikkelen… 

Alles op zijn tijd, nog steeds. De peuter ís nog geen kleuter, en ook de overgang naar school mag van ons de tijd hebben die het nodig heeft.

Maar, er is iets aan het verschuiven, en dat voelt als een mooi cadeau voor mijn nieuwe levensjaar 🌻