​Wanneer ik een beginrondje maak in één van mijn Gentle Breath Workshops en deelnemers vraag zich kort voor te stellen en te delen waarom ze er die avond bij zijn, is één van de meest genoemde redenen:

"Er gebeurt van alles in me / in mijn leven en ik heb zó'n behoefte aan weer wat rust vinden in mezelf!"

Ah, ja, in deze tijd waarin we leven is het niet gek wanneer er grote verandering door je leven waait, en/of je regelmatig een innerlijke achtbaan aan emoties ervaart. 

Natuurlijk is er dan een verlangen naar weer even kunnen landen bij jezelf, een rustpunt vinden, op kunnen laden. 

Het lijkt vaak onmogelijk om dat rustpunt te vinden wanneer er constant zoveel in jezelf beweegt. Zeker wanneer die buitenwereld oncontroleerbaar blijkt en je niet met één knip van je vinger kan regelen dat je omstandigheden zich zo vormen dat je lekker makkelijk tot rust kan komen. 

Het is dan ook vaak een verrassing voor deelnemers, dat ze na het eerste half uurtje bewust ademen in de workshop (ik begeleid altijd 2 ademsessies van een half uur), gelijk al een stuk rustiger zijn. Dat ze de kalmte in zichzelf weer voelen. Ontdekken dat die innerlijke rust eigenlijk helemaal niet zo ver weg is. 

Waarom lijkt het dan zo moeilijk om je rust te vinden wanneer het stormt in je leven? En hoe kan je tóch rust ervaren ook al lijkt het onmogelijk?

​Wist je, dat elke ademhaling, een geschenk is voor jou?
Een geschenk dat door je heen wil stromen
​Je op wil vullen
Met alles dat je nodig hebt

Het leven met je wil vieren en genieten
Het leven via jou in wil kleuren zoals alleen jij dat kan

Hoe laat je jouw adem in dit moment door je heen stromen?
Neem je de rijkdom aan die er in naar voren wil komen?

De ruimte die wil ontstaan, de zachtheid, de rust, de zin om te leven?

Of stop je de stroom, daar waar de verhalen, drukte, zorgen of paniek van de mind belangrijker lijken?